********** อ้าว...เรากลับมาแล้วนะจ๊ะถ้าใครยังคงติดตามไดร์ของเรา เราก็มาอ่านดูและก็ดูฉากหลังของรูปเราแล้วกัน นี่แหล่ะนะคืออาคารเรียนของโรงเรียนแห่งนี้ที่เราได้สิงสถิตมาจนถึงเวาลานาน 3 ปี อาคารนี้มีชื่อว่าอาคาร..... 324 .....ไงค่ะ รู้มั้ยว่าทำไมถึงเรียกอาคารนี้ว่าอาคาร 324 ก็เพราะว่ามี 3 ชั้น 24 ห้องไงค่ะ ถ้าไม่นับใต้ถุนอาคารนะ
.......ต่อไป...ตอนที่เราเรียนอยู่ม.4นะเราอยู่บนสุดคือชั้น 4 ทุกวันต้องเดินขึ้นไปเหนื่อยมากๆเราเดินขึ้นลงชั้น 4 มา 1 ปีจนหุ่นเราผอมเพรียว หุ่นดี อย่างที่เห็นแหล่ะ อิ อิ ต่อมานะเราอยู่ม.5 ใช่มั้ยเค้าก็ให้เราลงมาอีกชั้นหนึ่งเราก็ได้มาอยู่ชั้น3 เริ่มแก่ก็เริ่มลดลงมาทีละน้อย
........แต่พอเราอยู้ม.6เค้าคงคิดว่าเราแก่มากที่สุดในโรงเรียนมั้งก็เลยได้มาอยู่ชั้น 2 มาอยู่ชั้น 2 ค่อยยังชั่วหน่อยเหนื่อยน้อยลงมา หลังจากที่เรามาอยู่ชั้น 2 นะเราก็ไม่เคยเดินขึ้นไปชั้น 3 กับชั้น 4 อีกเลยค่ะ...
*****..........สุดท้ายแล้วนะเรามีอะไรอย่างจะสารภาพที่เราต้องมานั้งเขียนไดร์นี้ก็เพราะเราต้องแก้ ร วิชาคอมพิวเตอร์ค่ะ.... แต่ก็ดีนะเราจได้รู้จักกับเพื่อนๆคนอื่นที่เค้าคอมเม้นส์มาให้เรานะเราก็ต้องขอบใจเพื่อนๆที่เข้ามาอ่านไดร์เรานะ..........sw.sk.....ชื่อย่อโรงเรียนเราเองค่ะ...........********
edit @ 2007/02/28 13:03:49
edit @ 2007/02/28 13:06:37
เราชื่อนางสาว กฤติกา พะลัน เรียกเราว่า ปิคนิกก็ได้เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2532ที่โรงเรียนเรียนด้วยกันเราก็เป็นน้องเพื่อนๆเค้าอ่ะนะ ตอนนี้วันที่28 กุมภาพันธ์ 2550เราอายุก็รวมราวๆ17ปี10เดือนแหล่ะมั้ง ตอนนี้เราก็กำลังจะจบม.6แล้ว เราเรียนอยู่ที่โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ศรีสะเกษ รู้จักกันมั้ยเป็นโรงเรียนของสมเด็จย่าเชียวนะเป็นโรงเรียนพระราชทานด้วย โรงเรียนประจำด้วย เดี๋ยวเราจะเล่าเรื่องราวต่างๆของโรงเรียนให้ฟังทีหลังแล้วกันว่าสนุดแค่ใหน บ้านเราอยู่จ.อุบลแต่ทำไมได้มาเรียนศรีสะเกษไม่รู้ แต่ที่จริงเราเป็นเด็ก ราชบุรี แต่เราต้องมาอยู่ที่อุบลกับพ่อ-แม่ เราจบป.6มาจากราชบุรีเราอยู่นันตั้งแต่เกิดอยู่กับยายและป้า แต่พ่อ-แม่บอกว่าให้มาอยู่กับพ่อ-แม่ได้มั้ยเราก็เลยมานี่แหล่ะ